Göçmen teknesi

                                 Water, water, every where
                                                                 Coleridge

su, nereye baksam, su
elimden kayıp giden
tekne: bıçak ve sicim
yükselen dalgaların üstünde
sesimin uğultusu
ben o yorgun denizciyim

birden koptu fırtına
gördüm gökle suyun birleştiğini
gövdeleri üst üste dizen ölüm
simsiyah indi, yaşamak
cezası verilmiş bana
hepsini gördüm

sınırlar – – çağın buzdağları
deniz kuşlarının ardında
ülkeden ülkeye
hep o karanlık duvar
bazen de balığın karnında
anlattığım hikâye

sonra kıyıya varış
kumun bin yıllık kederi
deniz eksiksiz örter
sanki onlar hiç olmamış
(belki bir sığınmacı haberi)

sanki onlar hiç olmamış—
uzakta martı sesleri